Choć Emilian Kamiński był aktorem przez duże A, nie był to jedyny życiowy projekt, który zrealizował z pasją i oddaniem. Równie mocno jak rolami scenicznymi, zasłynął jako tata z krwi i kości — z niebanalnym poczuciem humoru, wielkim sercem i pedagogicznym instynktem. Aktor, reżyser, dyrektor Teatru Kamienica — człowiek orkiestra, który prywatnie był przede wszystkim głową rodziny. I choć jego życie świeciło reflektorami sceny, to w domowym zaciszu świecił równie mocno — jako człowiek, partner i ojciec.
Kariera w cieniu Kanapy — czyli jak się robi teatr, mając w domu dzieci
Emilian Kamiński zabłysnął na deskach Teatru Ateneum, ale to jego własne Teatr Kamienica w Warszawie stało się prawdziwym świadectwem nie tylko ambicji artystycznych, ale też rodzinnych wartości. Jak sam wspominał w wywiadach, bycie ojcem to była jego najtrudniejsza, ale najbardziej nagradzająca rola. Praca na scenie zderzała się z porannym karmieniem, bieganiem na wywiadówki i budowaniem teatrzyków z klocków Lego o północy.
Aktor nigdy nie oddzielał wyraźnie życia zawodowego od prywatnego, a dzieci często odwiedzały go na próbach, siadając w czwartej ławce i oceniając jego grę prostym: Tata, dziś byłeś nudny. Brutalna szczerość najmłodszych to najlepszy tester jakości, o czym sam Kamiński wiedział doskonale.
Rodzina pod światło reflektorów
Emilian Kamiński i Justyna Sieńczyłło — para nie tylko prywatnie, ale także zawodowo. Ich miłość zaczęła się na deskach teatru i przetrwała wszelkie dramaty sceniczne, jak i dramaty dnia codziennego, takie jak złamany zamek w tornistrze czy gorączka w dniu premiery. Małżeństwo doczekało się trójki dzieci, które, jak wiadomo, wychowane w artystycznym duchu mają we krwi ekspresję, talent i… pomysły, które potrafią przyprawić o zawrót głowy.
Co ciekawe, mimo że żadne z dzieci nie zadebiutowało jeszcze na deskach teatru z taką pompą jak tata, każde z nich przejawia talenty godne uwagi. Emilian Kamiński dzieci wychowywał z przekonaniem, że najważniejsza jest pasja i szczerość w tym, co się robi. I bez względu na to, czy miało to być aktorstwo, rzeźba czy e-sport — najważniejsze było serce.
Ojcostwo w wersji artystycznej
Czy Emilian Kamiński był surowym ojcem? Zdecydowanie nie. Raczej łagodnym mentorem o nieco szekspirowskim zacięciu. Jego podejście do wychowania było raczej artystyczną kreacją niż wojskową musztrą. Zamiast zakazywać — inspirował. Zamiast karać — tłumaczył. A kiedy trzeba było — grał role nie tylko Hamleta, ale i Świętego Mikołaja, superbohatera, a czasem nawet żywego manekina… do ćwiczenia stylizacji fryzur przez córkę.
Takie podejście przyniosło efekty. Emilian Kamiński dzieci traktował jak partnerów do rozmowy, nie tylko jako maluchy do okiełznania. I choć bywały dramatyczne momenty godne greckiej tragedii (np. gdy jedno z dzieci pomalowało ściany flamastrami), wszystko załatwiało się z humorem i dystansem.
Dziedzictwo nie tylko teatralne
Po śmierci Emilian Kamińskiego pozostaje nie tylko pustka na scenie, ale też ogromne dziedzictwo — i to nie tylko artystyczne. Dzieci aktora, choć trzymają się raczej z dala od światła reflektorów, mają w sobie niesamowitą energię i potencjał, który może jeszcze zadziwić świat. A może właśnie przez to, że dorastały w tak kolorowym, pełnym emocji i pasji domu, ich droga życiowa będzie jeszcze ciekawsza.
Choć nazwisko Kamiński nadal kojarzy się głównie z teatrem, być może już niedługo powróci na afisze w nowym pokoleniu. W końcu, jak mawiał sam Emilian: Na scenie się gra, ale w życiu trzeba być autentycznym.
Emilian Kamiński dzieci traktował z takim samym zaangażowaniem, z jakim tworzył swoje spektakle — a czasem z jeszcze większym. Bycie tatą to była dla niego rola życia, bez dubli, z premierą każdego dnia o poranku. I choć nie ma go już z nami, jego rodzinne role wciąż grają piękne melodie w sercach jego najbliższych.
Przeczytaj więcej na: https://feminin.pl/emilian-kaminski-mial-troje-dzieci-co-wiadomo-o-potomstwie-aktora/